Het videoarbitragesysteem debuteerde in 2016 in de KNVB Beker. De videoscheidsrechters zijn sinds 2018 actief in de Jupiler Play-offs om promotie/degradatie. En zowaar, de vaak verfoeide KNVB geldt hierin als voorloper. Het systeem is vanaf volgend seizoen bij alle Eredivisiewedstrijden beschikbaar.

Sparta baalt ervan. Emmen-speler Alexander Bannink trekt op die bewuste 17 mei haast het shirt uit van middenvelder Stijn Spierings. Lindhout geeft achteraf toe dat hij enkel beelden van bovenaf zag. ‘Als ik het beeld van de zijkant had gezien op het scherm, kom ik maar tot één conclusie: dan moet er een strafschop volgen.’ De wedstrijd eindigt in 0-0.

Drie dagen later wordt Sparta-spits Fred Friday in Rotterdam aan zijn arm getrokken, bij een 1-1 stand. Weer geen penalty. Ook hier kijkt scheidsrechter Dennis Higler kort op het schermpje. Sparta verliest uiteindelijk met 3-1 en degradeert uit de Eredivisie.

En wat te denken van De Graafschap-Almere City. In de allerlaatste seconden neemt Almere een vrije trap. Een doelpunt betekent promotie. De Graafschap-speler Robert Klaasen onthoofdt met zijn hoog geheven been spits Dennis van der Heijden haast. Scheidsrechter Danny Makkelie wuift het incident weg en geeft daarna het eindsignaal, zonder naar de tv-beelden te kijken. Zulke beslissingen kosten gedupeerde clubs miljoenen euro’s.

Waarom laat je veldscheidsrechters op zo’n manier beslissen? De videoscheidsrechter zat rustig in Hilversum en had de beschikking over beelden uit alle hoeken en standen. Hij werd ook niet geïntimideerd door spelers, trainers en fans in het stadion. Daarom is hij de enige juiste persoon om een bindend besluit te nemen.

Hopelijk leert de KNVB in het volgende Eredivisieseizoen hiervan. De voortekenen zijn ongunstig. In het handboek voor videoscheidsrechters staat expliciet dat de veldscheidsrechter eindverantwoordelijk is. Die mag ook als enige bepalen of er een ‘video review’ komt. Zodra spelers hierom vragen, krijgen ze hoogstpersoonlijk een standje. Foei!

Het voetbal gaat met zijn tijd mee. Geloof je het zelf, beste KNVB? Neem een voorbeeld aan het internationale hockey. Daar vragen de aanvoerders zelf om een ‘video review’. Ploegen hebben er één per wedstrijd, die ze mogen houden bij een terechte aanvraag en verliezen als de scheidsrechters niet meegaan in de eis. De videoscheidsrechter kijkt enkel naar een specifieke situatie en diens beslissing wordt wél overgenomen door de veldscheidsrechters.

Pas dit toe in het voetbal, en de ‘video reviews’ zijn veel minder willekeurig. Want waarom kijkt Lindhout wel naar de penaltysituatie bij Emmen-Sparta en Makkelie niet naar het geval bij De Graafschap-Almere City? Met deze hockeyregels help je grotendeels het onrecht uit de wereld. Leve de videoscheids!